افراط و تفریط در سخن گفتن

برداشت اشتباه یک جوان از سخنان یک سخنرانی

 یا اینکه همین چند وقت پیش من به جوان عزیزی که عکس های محرک شهوت در روی وب گذاشته بود نظر دادم که گذاشتن این عکس ها حرام است به من اعتراض کرد و گفت : تو که چیزی نمی دانی حرف نزن و برو از این حاج آقایی که سخنش  را برایم فرستاده بود یاد بگیر که چگونه حرف می زند من وقتی سخن آن حاج آقا را گوش کردم واقعا به آن جوان حق دادم که اینگونه قضاوت کند چون چنان گویا و شیوا متاسفانه حدیث معراج را« که حالا من وقت این را ندارم که این حدیث را از نظر سند یا موارد دیگر تحلیل کنم» به عنوان اینکه خداوند افراد را به خاطر گناهان کوچک مجازات سنگین نمی کند چنان عفو و بخشش خدا را برجسته کرده بود که این جوان عزیز هم این قضیه ای را که ایشان نقل کرده بود تعمیم داده که راست می گه ما هر غلطی هم بکنیم خداوند مجازات نمی کند به همین خاطر به من می گفت : حالا این چند عکس موردی نیست که !!

 البته شکی نیست که خداوند عفو وبخشش بیشتر از غضب و مجازاتش هست و ما در احادیث داریم که خدایا ما را بافضلت مجازات کن نه با عدالتت زیرا اگر با عدالت مجازات کنی مجازات ما بسی سنگین تر خواهد بود ولی تحلیل و تفسیری که از حدیثی انجام می دهیم باید درست باشد و ما نباید تنها ازغضب خدا صحبت کنیم و عفو او را در نظر نگیریم و یا اینکه فقط از عفو خدا صحبت کنیم و غضب خدا را در مقابل گناهان درست بیان نکنیم و همین سخن باعث شده بود که این جوان عزیز فکر کند خداوند فرضا به خاطر گذاشتن چند عکس محرک اصلا او را توبیخ نمی کند و یا اصلا این گناهان فرضا کوچک گناه نیست درحالی که تمامی مراجع فرموده اند تکرار گناه صغیره به کبیره تبدیل می شود و مورد غضب الهی قرار می گیرد

حدیثی داریم که که انبیاء وقتی سخن می گفتن به اندازه فهم مستمعین سخن می گفتن مثلا ما در احادیث داریم که با ظرف شکسته آب نخورید یا از جایی که شکسته آب نخورید زیرا شیطان لونه کرده خوب این بدین منظور بود که آن زمان نمی دانستن میکروب چیست و از واژه شیطان جای میکروب استفاده می شد 

ببخشید که مطلب طولانی شد البته در این رابطه سخن بسیار است که اگر خدا بخواهد انشاء الله ادامه دارد . لطفا نظرات و انتقادات خود را برای این حقیر بنویسید

/ 0 نظر / 30 بازدید